Μαθήματα

Θεωρία: Εκχύλιση, Βασικές αρχές της χρωματογραφίας, Υγρή χρωματογραφία και χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC), Αέρια χρωματογραφία, Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία και αλληλεπίδραση με την ύλη, Φασματοσκοπικές μέθοδοι ανάλυσης, Οργανολογία της φασματοσκοπίας, Φασματοσκοπία Ατομικής Απορρόφησης και Ατομικής Εκπομπής (AAS, AES), Μέθοδοι με ακτίνες Χ, Φασματοσκοπία Μάζας, Επεξεργασία αποτελεσμάτων και Αξιοπιστία στη χημική ανάλυση.

Εργαστηριακές Ασκήσεις: Κανόνες λειτουργίας εργαστηρίου Αναλυτικής Χημείας και βασική οργανολογία, Μέτρηση της οξύτητας (pH) υδατικών διαλυμάτων ισχυρών και ασθενών ηλεκτρολυτών, Παρασκευή ρυθμιστικών διαλυμάτων και σύγκριση της ρυθμιστικής τους ικανότητας, Ογκομετρικές αναλύσεις, ογκομέτρηση εξουδετέρωσης, τυφλός προσδιορισμός (blank), προσδιορισμός ισοδύναμου σημείου, συμπλοκομετρική ογκομέτρηση και σκληρότητα νερού, Εισαγωγή σε χρωματογραφικές τεχνικές, Διαχωρισμός κατιόντων με ιοντανταλλαγή και διαχείριση πυκνών διαλυμάτων οξέων, Τεχνικές που βασίζονται στην αλληλεπίδραση της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας με την ύλη, Φωτομετρική ανάλυση διαλυμάτων, Φθορισμομετρία ακτίνων Χ.

Ακολουθίες και Σειρές: Όρια ακολουθιών, Άπειρες σειρές, Σύγκλιση, Δυναμοσειρές, Σειρές Taylor, Σειρές Fourier – Διανύσματα στο επίπεδο και στο χώρο – Εσωτερικό, εξωτερικό και μεικτό γινόνομενο – Διανυσματικές συναρτήσεις και καμπύλες στο χώρο - Πολικές συντεταγμένες και Λογισμός πολικών καμπυλών – Κύλινδροι και καμπύλες δευτέρου βαθμού - Συναρτήσεις δύο και περισσοτέρων μεταβλητών – Όρια και συνέχεια - Μερικές παράγωγοι - Κανόνας αλυσιδωτής παραγώγισης – Παράγωγοι κατά κατεύθυνση – Διανύσματα κλίσεως και εφαπτομενικά επίπεδα – Μελέτη συναρτήσεων πολλών μεταβλητών: Ακρότατα και σαγματικά σημεία, κριτήρια ακροτάτων, Πολλαπλασιαστές Lagrange – Διπλά ολοκληρώματα – Υπολογισμός εμβαδών – Διπλά ολοκληρώματα σε πολική μορφή – Τριπλά ολοκληρώματα – Υπολογισμός όγκων – Τριπλά ολοκληρώματα σε κυλινδρικές και σφαιρικές συντεταγμένες - Επικαμπύλια ολοκληρώματα – Διανυσματικά πεδία, έργο, κυκλοφορία, ροή – Θεωρήματα Green  -  Εισαγωγή σε επιφανειακά ολοκληρώματα, θεώρημα του Stokes και θεώρημα της Απόκλισης.

Ακολουθίες και Σειρές: Όρια ακολουθιών, Άπειρες σειρές, Σύγκλιση, Δυναμοσειρές, Σειρές Taylor, Σειρές Fourier – Διανύσματα στο επίπεδο και στο χώρο – Εσωτερικό, εξωτερικό και μεικτό γινόνομενο – Διανυσματικές συναρτήσεις και καμπύλες στο χώρο - Πολικές συντεταγμένες και Λογισμός πολικών καμπυλών – Κύλινδροι και καμπύλες δευτέρου βαθμού - Συναρτήσεις δύο και περισσοτέρων μεταβλητών – Όρια και συνέχεια - Μερικές παράγωγοι - Κανόνας αλυσιδωτής παραγώγισης – Παράγωγοι κατά κατεύθυνση – Διανύσματα κλίσεως και εφαπτομενικά επίπεδα – Μελέτη συναρτήσεων πολλών μεταβλητών: Ακρότατα και σαγματικά σημεία, κριτήρια ακροτάτων, Πολλαπλασιαστές Lagrange – Διπλά ολοκληρώματα – Υπολογισμός εμβαδών – Διπλά ολοκληρώματα σε πολική μορφή – Τριπλά ολοκληρώματα – Υπολογισμός όγκων – Τριπλά ολοκληρώματα σε κυλινδρικές και σφαιρικές συντεταγμένες - Επικαμπύλια ολοκληρώματα – Διανυσματικά πεδία, έργο, κυκλοφορία, ροή – Θεωρήματα Green  -  Εισαγωγή σε επιφανειακά ολοκληρώματα, θεώρημα του Stokes και θεώρημα της Απόκλισης.

Ακολουθίες και Σειρές: Όρια ακολουθιών, Άπειρες σειρές, Σύγκλιση, Δυναμοσειρές, Σειρές Taylor, Σειρές Fourier – Διανύσματα στο επίπεδο και στο χώρο – Εσωτερικό, εξωτερικό και μεικτό γινόνομενο – Διανυσματικές συναρτήσεις και καμπύλες στο χώρο - Πολικές συντεταγμένες και Λογισμός πολικών καμπυλών – Κύλινδροι και καμπύλες δευτέρου βαθμού - Συναρτήσεις δύο και περισσοτέρων μεταβλητών – Όρια και συνέχεια - Μερικές παράγωγοι - Κανόνας αλυσιδωτής παραγώγισης – Παράγωγοι κατά κατεύθυνση – Διανύσματα κλίσεως και εφαπτομενικά επίπεδα – Μελέτη συναρτήσεων πολλών μεταβλητών: Ακρότατα και σαγματικά σημεία, κριτήρια ακροτάτων, Πολλαπλασιαστές Lagrange – Διπλά ολοκληρώματα – Υπολογισμός εμβαδών – Διπλά ολοκληρώματα σε πολική μορφή – Τριπλά ολοκληρώματα – Υπολογισμός όγκων – Τριπλά ολοκληρώματα σε κυλινδρικές και σφαιρικές συντεταγμένες - Επικαμπύλια ολοκληρώματα – Διανυσματικά πεδία, έργο, κυκλοφορία, ροή – Θεωρήματα Green - Εισαγωγή σε επιφανειακά ολοκληρώματα, θεώρημα του Stokes και θεώρημα της Απόκλισης.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Σύντομη αναδρομή στην ιστορία της φιλοσοφίας. Από το μύθο στο λόγο. Βασικές φιλοσοφικές έννοιες, κατηγορίες και νόμοι της διαλεκτικής στις περιοχές της θεωρίας της γνώσης, της οντολογίας και της λογικής (τυπικής και διαλεκτικής). Φιλοσοφία, επιστήμη και τεχνολογία. Στοιχεία κοινωνικής φιλοσοφίας: η δομή της ανάπτυξης της κοινωνίας ως οργανικό όλο, το κοινωνικό συνειδέναι και οι μορφές του. Το φιλοσοφείν ως: αναγκαίο στοιχείο της συνείδησης της προσωπικότητας, αυτογνωσία και αυτοσυνειδησία του πολιτισμού της εκάστοτε εποχής.

Το πλαίσιο και τα βασικά ζητήματα της προβληματικής του μαθήματος.

Εισαγωγή. Αρχικοί ορισμοί. Αναγκαιότητα, ιδιοτυπία και λειτουργίες του φιλοσοφείν. Φιλοσοφία και νεότητα. Πότε, που σε ποιόν και γιατί χρειάζεται η φιλοσοφία. Το βασικό ερώτημα/πρόβλημα της φιλοσοφίας και οι δύο πτυχές του (οντολογική & γνωσιολογική). Η ιστορικότητα της φιλοσοφίας, και το πρόβλημα της αντικειμενικότητας. Η φιλοσοφία στην ιστορία ως σύγκρουση σχολών και τάσεων. Το αυθεντικό φιλοσοφείν ως σύλληψη της εκάστοτε εποχής στη σκέψη, η ορολογία,οι βασικές φιλοσοφικές έννοιες και κατηγορίες και η ιδιοτυπία της επιστημονικής φιλοσοφίας, σε αντιδιαστολή με ποικίλες προεπιστημονικές απόψεις και αντιλήψεις/στερεότυπα της καθημερινής τύρβης & συνείδησης.

Α. Αναδρομή στην ιστορία της φιλοσοφίας.

1. Προϋποθέσεις της φιλοσοφίας. Μυθολογία και μαγεία ως βασική μορφή πρόσληψης του κόσμου στην πρωτόγονη κοινότητα τροφοσυλλεκτών και ως μήτρα-προϋπόθεση από την άρση της οποίας ανακύπτουν όλες οι μετέπειτα μορφές κοινωνικής συνείδησης. Η μετάβαση στην παράγουσα κοινωνία (κτηνοτροφία & γεωργία), ο ανταγωνιστικό καταμερισμός της εργασίας, το υπερπροϊόν, η πατριαρχία και η εμφάνιση τάξεων. στην ταξική κοινωνία.
2. Η θέση και ο ρόλος του γίγνεσθαι της φιλοσοφίας στην ιστορία του πολιτισμού, η μετάβαση από την ανθρωπομορφική-ανιμιστική μυθολογική/μαγική πρωτόγονη πρόσληψη της πραγματικότητας στη βαθμιαία αντιδιαστολή ανθρωπομορφοποίησης και αποανθρωπομορφοποίησης, εν τω γεννάσθαι θρησκείας και ορθολογικής φιλοσοφικής προσέγγισης (επιστήμης) στις αρχαίες βαθμίδες διαμόρφωσης του πολιτισμού.       
3. Η πρωταρχική εμφάνιση της φιλοσοφίας στην δουλοκτητική κοινωνία. Η φιλοσοφία της κλασικής αρχαιότητας. Η καταλυτική συμβολή του Ηρακλείτου. Η αυθόρμητη-αφελής διαλεκτική. Φυσική φιλοσοφία και «λόγος». Σοφιστές, Σωκράτης, Πλάτων, Αριστοτέλης και Επίκουρος. Ελληνιστική - Ρωμαϊκή Φιλοσοφία.
4. Η φεουδαρχική κοινωνία και η μεσαιωνική υποβάθμιση της φιλοσοφίας σε ρόλο θεραπαινίδας της θεολογίας/θρησκείας στη βάση του θρησκευτικού δογματισμού. Η σχολαστική φιλοσοφία και η σύγκρουση νομιναλισμού – ρεαλισμού.
5. Το ιστορικό γίγνεσθαι της κεφαλαιοκρατίας και η διαμόρφωση της φιλοσοφίας. Η φιλοσοφία της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού. Η μεταφυσική και το μηχανιστικό κοσμοείδωλο. Ο Διαφωτισμός και κλασική αστική σκέψη. Εμπειρισμός και ορθολογισμός.
6. Μεταφυσική και διαλεκτική. Η ιδεαλιστική διαλεκτική της Γερμανικής κλασικής φιλοσοφίας. Η ιδεοκρατική διαλεκτική και ο πανλογισμός του Χέγκελ ως κορύφωση της διαμόρφωσης του φιλοσοφείν. Το πρόβλημα της αποξένωσης/αλλοτρίωσης και της άρσης της.
7. Η αρχή της ανάπτυξης της φιλοσοφίας στη βάση των αναγκών της επαναστατικής κριτικής θεωρίας και πράξης. Η φιλοσοφία του Κ. Μαρξ στο πλαίσιο της (διεπιστημονικής συνθετικής) επαναστατικής θεωρίας και μεθοδολογίας που εισήγαγε. Η έναρξη της συνειδητής  διαλεκτικής σύνθεσης.
8. Η περίοδος των επιγόνων. Επαναληπτικές αγκυλώσεις και αποδομητικές τάσεις. Υπαρξισμός, Φιλοσοφία της ζωής, Θετικισμός, Πραγματισμός, Νεοεγελιανισμός, Λογικός θετικισμός, Η “γλωσσική στροφή”, η “Μεταμοντέρνα κατάσταση”. Ανορθολογισμός εναντίον ορθολογισμού, αντιεπιστημονισμός εναντίον επιστημονισμού.
9. Σύγχρονες τάσεις και ρεύματα. «Νέες» μορφές ανορθολογισμού και σκοταδισμού. Η αναγκαιότητα και οι δρόμοι της περαιτέρω ανάπτυξης της επιστημονικής φιλοσοφίας (θεωρίας και μεθοδολογίας) ως όρος συνειδητής αποτροπής των τάσεων αυτοκαταστροφής της ανθρωπότητας και εναλλακτικής προοπτικής/διεξόδου απ’ τα αδιέξοδα.
10. Η διαλεκτική ανάπτυξη-άρση της φιλοσοφίας και του βασικού ερωτήματος/προβλήματός της στην προοπτική της συνθετικής επιστημονικής κοσμοθεώρησης της διαστημικής εποχής του μέλλοντος.

Β. Οι βασικές φιλοσοφικές κατηγορίες και οι νόμοι της διαλεκτικής.

1. Η «αντικειμενική λογική» ως «Οντολογία»..

-Το είναι, (ποιόν, ποσόν, μέτρον). Η ουσία (φαινομενικότητα, ταυτότητα, διάκριση, διαφορά, αντίθεση, αντίφαση, μορφή και περιεχόμενο, όρος). Φαινόμενο και η εν ενεργεία πραγματικότητα.

2. Ζητήματα θεωρίας της γνώσης

Διαλεκτική υποκειμένου – αντικειμένου. Αλληλεπίδραση, αντανάκλαση, αισθαντικότητα, ψυχισμός. Σημεία, σύμβολα, κώδικες, Γλώσσα και σκέψη. Προεπιστημονική και επιστημονική γνώση, εμπειρικό και θεωρητικό, διάνοια και λόγος, ιστορικό και λογικό. Το πρόβλημα της μεθόδου. Η αντιφατικότητα της γνωστικής διαδικασίας. Δημιουργική φαντασία και διαίσθηση. Η διαλεκτική απόλυτης και σχετικής αλήθειας. Δογματισμός και σκεπτικισμός. Θεωρία και πρακτική.

-Κατηγορίες και νόμοι της διαλεκτικής.

       3. Διαλεκτική λογική ως επιστήμη για την θεωρητική νόηση. Τυπική και διαλεκτική λογική.

Γ. Κοινωνική Φιλοσοφία. Η κοινωνία ως οργανικό όλο.

Η δομή της ανάπτυξης της κοινωνίας.

1. Η απλούστατη σχέση της κοινωνίας ως διαδικασία. Η διάρθρωση της απλούστατης σχέσης.
2. Η μετάβαση απ’ την απλούστατη σχέση στην ουσία της κοινωνίας. Αναβαθμοί του ψυχισμού και μετάβαση απ’ τον ζωώδη ψυχισμό στην ανθρώπινη κοινωνική συνείδηση.
3. Η ουσία της κοινωνίας.

α) Εργασία και παραγωγή ως διαδικασία ανταλλαγής ύλης μεταξύ ανθρώπου και φύσης.

β) Σχέσεις παραγωγής (εργασιακές σχέσεις).

       4.Το φαινόμενο και η εν ενεργεία πραγματικότητα της ανθρώπινης κοινωνίας.

Η κοινωνική συνείδηση και οι μορφές της. Το εποικοδόμημα.

Οι άνθρωποι ως προσωπικότητες. Κοινωνική τυπολογία προσωπικοτήτων.

Δ. Σύνοψη και συναγωγή γενικών πορισμάτων. Η επιστημονική φιλοσοφία ως αυτογνωσία και αυτοσυνειδησία της εκάστοτε εποχής.

Το φιλοσοφείν ως αναστοχαστική διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ είναι και συνειδέναι για τον προσδιορισμό της στάσης του υποκειμένου έναντι των αντικειμενικών όρων της ύπαρξής του, της θέσης, του ρόλου και των προοπτικών του ανθρώπου και της κοινωνίας.

Το μάθημα δεν διαθέτει περιγραφή

ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ και ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ Πρόσωπο με πρόσωπο
Στη Διδασκαλία - Διαλέξεις – Βιβλιογραφική Ανασκόπηση
Στην Επικοινωνία με τους φοιτητές - Βιβλιογραφική Ανασκόπηση ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
Δραστηριότητα
Διαλέξεις 39
Εκπόνηση Ατομικής Εργασίας 21
Αυτοτελής μελέτη 30
Μελέτη και ανάλυση Βιβλιογραφίας 10
100
Διδακτέα Ύλη ανά Εβδομάδα (13 εβδομάδες):
1 Οικονομική και πολιτική ελευθερία
2 Ο ρόλος της κυβέρνησης σε μια κοινωνία
3 Διαχείριση και ό έλεγχος του χρήματος
4 Διεθνής χρηματοοικονομική πολιτική και εμπορικό ισοζύγιο
5 Δημοσιονομική πολιτική
6 Κράτος και εκπαίδευση
7 Καπιταλισμός
8 Μονοπώλιο και η κοινωνική ευθύνη των επιχειρήσεων
9 Οικονομικά της εργασίας
10 Εισοδηματική πολιτική
11 Κοινωνική πρόνοια
12 Ανακούφιση της φτώχειας
13 Σύνθεση

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Γραπτή Τελική Εξέταση: 70%
- Ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής / Αντιστοίχηση
Ατομική Εργασία: 30%
- Δημόσια Παρουσίαση
- Προφορική Εξέταση
Δύναται οι Φοιτητές να αξιολογηθούν σε ενδιάμεσες προόδους.

(5) Προτεινόμενη Βιβλιογραφία / Συναφή επιστημονικά περιοδικά
-Menz Georg, Αναστάσιος Χάρδας (Επιστ. επιμέλεια) (2021). Συγκριτική Πολιτική Οικονομία, Κωδικός Βιβλίου στον
Εύδοξο: 94692378, ISBN: 978-960-418-846-8, ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α. ΤΖΙΟΛΑ & ΥΙΟΙ Α.Ε.
-Friedman, Milton (2012) Μεταφραστής Καράμπελας, Γιώργος Θ. Καπιταλισμός και Ελευθερία, ISBN 9789604843817,
Eκδότης Παπαδόπουλος
-Bowles, S.-Edwards, R.-Roosevelt, F. (2014). Κατανοώντας τον καπιταλισμό, Αθήνα: Εκδόσεις Gutenberg.
-Gouverneur, J. (2001). Ανακαλύπτοντας την Οικονομία. Αθήνα: Εκδόσεις Τυπωθύτω.
-Γεωργακόπουλου, Θ. Λιανού, Θ. Μπένου, Θ. Τσεκούρα, Γ. Χατζηπροκοπίου, Μ. & Χρήστου, Γ. (2002). Εισαγωγή στην
Πολιτική Οικονομία, 6η έκδοση, Αθήνα: Εκδόσεις Ευγ. Μπένου.
-Χατζηκωνσταντίνου, Γ. (2009). Το Οικονομικό Σύστημα και η Εξέλιξή του: Από τον Adam Smith στην Εποχή της
Νεοφιλελεύθερης Παγκοσμιοποίησης. Αθήνα: Εκδόσεις Κριτική

Στόχος του μαθήματος της «Συστηματικής Ορυκτολογίας» (ΜΟΠ 201) -μαζί με το μάθημα της «Γενικής Ορυκτολογίας» (ΜΟΠ 102)- είναι να προσφέρει συνδυαστικά τις αναγκαίες γνώσεις της σύγχρονης ορυκτολογίας οι οποίες θεωρούνται απαραίτητες για το Μηχανικό Ορυκτών Πόρων, ώστε να μελετά με ακρίβεια την ορυκτολογική σύσταση των Ορυκτών Πρώτων Υλών (Ο.Π.Υ.) & των Τεχνητών Προϊόντων στις διάφορες κλίμακες, από τη μακρο-, τη μικρο- έως και τη νανο-κλίμακα.

Με την επιτυχή περάτωση του μαθήματος, οι φοιτητές -μεταξύ άλλων- θα πρέπει να γνωρίζουν τα ορυκτοχημικά χαρακτηριστικά και ιδιότητες των κυριότερων ορυκτών και να έχουν κατανοήσει τη σπουδαιότητα του ρόλου τους στο χαρακτηρισμό και στην ευρύτερη μελέτη των Ο.Π.Υ. προς μία βιώσιμη αξιοποίησή τους. Να έχουν κατανοήσει τη σημασία της εφαρμοσμένης ορυκτολογίας στη μεταλλευτική/μεταλλουργική βιομηχανία στα πλαίσια της κυκλικής οικονομίας (circular economy) και της βιώσιμης ανάπτυξης (sustainability).

Εργαστηριακή βοηθός (lab assistant):

Κα Παυλίνα Ροτόντο, ΕΤΕΠ

Στο μάθημα αυτό ερευνάται η συμπεριφορά των απαραμόρφωτων σωμάτων υπό την επίδραση αξονικών δυνάμεων, στρεπτικών ροπών, καμπτικών ροπών και συνδυασμού φορτίσεων υπό συνθήκες ισορροπίας. Στα πλαίσια του μαθήματος παρουσιάζονται χαρακτηριστικές κατασκευές, ο τρόπος σχεδιασμού τους και η επάρκεια των κατασκευαστικών στοιχείων τους υπό την δράση στατικών φορτίσεων.

Περιεχόμενο μαθήματος: Βασικές αρχές της στατικής. Στατική υλικού σημείου (δυνάμεις, διανύσματα). Στερεά σώματα. Σύνθεση, ανάλυση και ισορροπία δυνάμεων. Ισορροπία δυνάμεων και ροπών. Ανάλυση ισοστατικών ολόσωμων φορέων. Κέντρα βάρους. Γεωμετρική ευστάθεια στη μόρφωση του φορέα. Τα είδη των φορτίσεων των κατασκευών. Ο γραμμικός ολόσωμος φορέας. Ορισμός των εσωτερικών εντατικών μεγεθών. Ανάλυση απλών ισοστατικών φορέων και σύνθετων ισοστατικών σχηματισμών. Διαγράμματα εσωτερικών εντατικών μεγεθών. Ο ορισμός των Δικτυωτών φορέων. Βασικές μορφές και τύποι Δικτυωμάτων. Στατική επίλυση δικτυωτών φορέων. Η μέθοδος των κόμβων και των τομών για τον προδριορισμό των τάσεων των ράβδων ενός δικτυώματος.  

Στα “Έγγραφα” θα βρίσκονται οι διαφάνειες Διαλέξεων του μαθήματος, Ασκήσεις/Προβλήματα θεωρίας, Σημειώσεις Πειραμάτων Εργαστηρίου και πιθανά θέματα εξέτασης .

Στο “Περίγραμμα/Περισσότερα” θα βρείτε σε τι αφορά ύλη μάθημα, τον τρόπο βαθμολογίας, τις Ημερομηνίες που θα δοθούν οι  εξετάσεις του υποχρεωτικού Εργαστηρίου και η προαιρετική Πρόοδος, η συστηνόμενη Βιβλιογραφία, και το link των Οδηγού των Πειραμάτων του Εργαστηρίου.

Ώρες γραφείου Δρ. Ελευθερία Σεργάκη , Γραφείο. 141.A-32, (δίπλα πόρτα  καθηγ. κ. Σαμολαδά): Ώρες Γρ.  εαρινό 2025-26:  Τρίτες 9:00πμ-11:00πμ και Παρ. 1:15μμ-2μμ  

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ: 

1η Υποχρεωτική γραπτή εξεταση Εργ/ρίου (Lab 1, Lab 2,), Πέμ. 12/3, 11-12, αμφ ? 

1η Πρόοδος θεωρίας Πέμ. 23/4. 12-13, αμφ ? (Προαιρετική)

2η Υποχρεωτική γραπτή εξεταση Εργ/ρίου (Lab 3, Lab 4), Πέμ. 7/5 11-12, αμφ ? 

2η Πρόοδος θεωρίας : Πέμ. 21/5 ,12-13, αμφ ? (Προαιρετική)

Επαναληπτική γραπτή εξέταση Εργ  (Lab 1,2,3,4 για τους μη -προβιβάσιμους και για ειδικές περιπτώσεις ) Τρ. 19/5, ώρα ?, αιθ. (?σε αναμονή)

Πειράματα Εργαστηρίου (Υποχρ. παρουσία στο Εργαστήριο - κρατούνται οι προβιβάσιμοι βαθμοί εργαστηρίου και σε επόμενα έτη - δεν κρατούνται οι παρουσίες σε επόμενα έτη):

1ο LAB Ηλεκτρικές μετρήσεις - Παλμογράφος, 17/2 & 24/2
2o LAB Μελέτη Φακών, 3/3 & 10/3
3o LAB Συμβολόμετρο Michelson (με συμβολή φωτός λέιζερ), 17/3 & 24/3
4o LAB Φαινόμενο περίθλασης,  31/3 & 21/4

Αναπληρώσεις: 28/4

Η εξέταση εργαστηρίου αφορά και πρακτική και θεωρητική εξέταση.

• Η πρακτική γίνεται στο χώρο Εργ/ρίου για τον εξοπλισμό που χρησιμοποιήσατε:  Ομάδες Α  : 5/5 &  Ομάδες Β : 12/5.
• Η Θεωρητική εξέταση του εργαστηρίου είναι γραπτή, σε αμφιθέατρο, στην ώρα θεωρίας, μοιρασμένη σε δύο επί μέρους εξετάσεις: η 1η αφορά το 1ο και 2ο Lab, η 2η αφορά το 3ο και 4ο Lab. Δείτε Σημαντικές Ημερομηνίες.

Ημερολόγιο Διδακτέας ύλης 2025-26

1η βδομάδα:
Χρονική εξίσωση ημτονειδούς κύματος, περιγραφή φωτός ως ΗΜ κύμα, ανάκλαση, διάθλαση φωτός, φακοί.

ΔΙΑΛΕΞΗ "ΟΠΤΙΚΗ - ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ". slides 31-36,
ΑΣΚΗΣΕΙΣ "ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΟΠΤΙΚΗΣ 0", slide 4/16
2η βδομάδα:

Διάθλαση φωτός, φακοί.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ "ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΟΠΤΙΚΗΣ 0", Ασκ. 5 (slide 15/16,) - Ασκ. 3 (slides 11&12/16), slides 1 έως και 6.

ΔΙΑΛΕΞΗ "ΟΠΤΙΚΗ - ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ". slides 24-32 (εκτός slides 24 έως 28)

3η βδομάδα:

Διάδοση ΗΜ κυμάτων.

4η βδομάδα:

Απορρόφηση φωτός από χρωστικές, Πόλωση  φωτός , Νόμος Malus, Πόλωση από ανάκλαση σε διηλεκτρικό, Νόμος Brewster, φακός ανθρώπινου οφθαλμού (Εγγύς σημείο όρασης), άσκηση Διόρθωση μυωπίας και υπερμετροπίας, μεγεθυντικός φακός, (slide 45-47/60), μεγεθυντικός φακός, φαινόμενο περίθλασης φωτός (slide 54/60)

ΑΣΚΗΣΕΙΣ "ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΟΠΤΙΚΗΣ 0", Ασκ. 1 (slide 8/16,) 

ΔΙΑΛΕΞΗ "ΟΠΤΙΚΗ - ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΕΣ".

5η βδομάδα: 

Συμβολή φωτός, συμβολόμετρα.

6η βδομάδα: 25η Μαρτίου

7η βδομάδα: 

Μονάδες μέτρησης ηλεκτρικών και μαγνητικών μεγεθών, ορισμός πυκνωτών, πηνίων, αντιστατών.

Αποθήκευση ενέργειας σε πυκνωτές και πηνία.

8η βδομάδα: 

1η προαιρετική πρόοδος θεωρίας

9η βδομάδα: 

Μαγνητικό πεδίο. Πηγές μαγνητικού πεδίου, Νόμος Faraday επαγωγής.

10η βδομάδα: 

Χαρακτηριστικά εναλλασσσόμενης ηλεκτρικής τάσης, Αρχή λειτουργίας μετασχηματιστών και ηλεκτρικών γεννητριών, κινητήρων.

11η βδομάδα: 

Ηλεκτρική αντίσταση AC ηλεκτρικών κυκλωμάτων, Ν. Ohm, κύκλωμα συντονισμού RLC σε σειρά.

12η βδομάδα: 

Ηλεκτρική αντίσταση AC ηλεκτρικών κυκλωμάτων, Ν. Ohm, κύκλωμα συντονισμού RLC σε σειρά.

13η βδομάδα: 

2η Προαιρετική πρόοδος θεωρίας

ΤΕΛΙΚΟΣ ΒΑΘΜΟΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ:

Ο τελικός βαθμός  του εργαστηρίου, των πειραμάτων επί πάγκου, προκύπτει από το συγκερασμό των βαθμών των δυο εξετάσεων του εργαστηρίου, της ποιότητας των εργ. αναφορών σας και της καλής προετοιμασίας σας στο κάθε πείραμα.

Εφ' όσον αυτός είναι προβιβάσιμος, θα διατηρείται σε επόμενα ακαδ. έτη, υπό την αυστηρή προϋπόθεση οτι η διδακτέα ύλη και τα πειράματα του εργαστηρίου Φ ΙΙ δεν θα έχουν τροποποιηθεί, συμπληρωθεί, αναβαθμιστεί κλπ.. Ειδικά για τα  ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ επί πάγκου, αν αυτά ή κάποια από αυτά αναβαθμιστούν, πχ με αγορά νέου εξοπλισμού, τροποποίηση, συμπλήρωση των εργαστηριακών ασκήσεων, εισαγωγή νέων εργαστηριακών ασκήσεων κλπ, τότε θα υποχρεούνται οι φοιτητές μεγαλυτέρων εξαμήνων,   που θα τους έχει κρατηθεί ο βαθμός, να κάνουν τα απαραίτητα συμπληρωματικά πειράματα, πράγμα που θα ανακοινώνεται έγκαιρα σε όσους/όσες θα τους αφορά. ΠΡΟΣΟΧΗ: η μη-ολοκλήρωση του εργαστηριακού μέρους έχει συνέπεια τον αποκλεισμό σας από τις εξεταστικές περιόδους.

Υπολογισμός τελικού ΠΡΟΒΙΒΑΣΙΜΟΥ βαθμού μαθήματος:

Η τελική βαθμολογία του μαθήματος θα διαμορφωθεί από:
 το βαθμό της Γραπτής Εξέτασης ή το ΜΟ των δύο προαιρετικών προόδων (με βάση >5, βαρύτητα 70%)
 το βαθμό του Εργαστηρίου (με βάση >5, βαρύτητα 30%).

 το βαθμό έως και 1 μονάδα των προαιρετικών ασκήσεων (εμπρόθεσμη παράδοση και σωστή επίλυση, που προσαυξάνει μόνο  προβιβάσιμους τελικους βαθμούς)).
 Η εξέταση του μαθήματος πραγματοποιείται με τυπολόγιο που συνοδεύει τα θέματα (κλειστά βιβλία και σημειώσεις).
 Η συμμετοχή στη γραπτή εξέταση του μαθήματος προϋποθέτει την επιτυχή παρακολούθηση του εργαστηρίου.

Αν ο μέσος όρος των δύο προαιρετικών προόδων είναι προβιβάσιμος (με βάση >5) απαλλάσεστε της εξεταστικής.

Αλγόριθμος υπολογισμού ΜΗ προβιβάσιμου βαθμού του μαθήματος  που καταχωρείται στο φοιτητολόγιο:

Φ=Βαθμός γραπτού εξεταστικής όταν αυτός είναι <4 (σε αυτήν την περίπτωση ΔΕΝ προσμετράται ο βαθμός του εργαστηρίου)

Υπολογισμός τελικού βαθμού εργαστηριακών ασκήσεων-πειραμάτων επί πάγκου:

Αν όλες οι εργαστηριακές αναφορές σας είναι σωστές και δεν είναι ελλειπείς, ο βαθμός του πειραματικού μέρους προκύπτει από τις εξετάσεις των πειραμάτων, όπως παρακάτω:  

Βαθμός πειραμάτων είναι ο Μέσος Όρος των βαθμών: Γραπτή εξέτ. Lab1,2 +  Γραπτή εξετ. Lab3,4 + προφ. εξετ Lab

Οι προβιβάσιμοι βαθμοί Εργαστηρίου κρατούνται και σε επόμενα έτη.

Οι παρουσίες στα πειράματα δεν κρατούνται σε επόμενα έτη. Πρέπει να επαναλάβετε τις παρουσίες στα πειράματα.