Μαθήματα

Στόχος του μαθήματος είναι η κατανόηση της κατασκευής  και των τεχνολογικών ζητημάτων που συνδέονται με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Η εκπαιδευτική διαδικασία οργανώνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνει αντιληπτό ότι η κατασκευή δεν είναι μια ανεξάρτητη και αποκομμένη πρακτική υλοποίησης του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού, αλλά αποτελεί μια αναπόσπαστη διάσταση της αρχιτεκτονικής σύνθεσης, παράλληλα εξελισσόμενη και προσαρμοζόμενη στη γενικότερη σχεδιαστική προσέγγιση.

Το μάθημα περιλαμβάνει ισόποσα διαλέξεις και εκπόνηση ομαδικής εργασίας από τους φοιτητές.

Η εργασία αφορά σε μια κατοικία συμβατικής κατασκευής που μελετήθηκε σε προηγούμενο έτος στο πλαίσιο μαθήματος Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού. Η ίδια κατοικία προσεγγίζεται δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις κατασκευαστικές μεθόδους σε όλα τα στάδια της υλοποίησής της, στο φέροντα οργανισμό, στα δομικά στοιχεία πλήρωσης, στη χρήση υλικών και στρατηγικών του κατασκευαστικού προγραμματισμού, σε ενεργειακά ζητήματα που επηρεάζουν  το εξωτερικό κέλυφος, στις μονώσεις,  στο σχεδιασμό ειδικών αρχιτεκτονικών στοιχείων (χάραξη σκάλας, χάραξη στέγης), σε ενδεικτικές στρατηγικές θέρμανσης και κλιματισμού, καθώς και στον έλεγχο του κόστους κατασκευής και της τήρησης των σχετικών κανονισμών.

Η παρουσίαση της εργασίας περιλαμβάνει κατασκευαστικά σχέδια προδιαγραφών οριστικής αρχιτεκτονικής μελέτης και μελέτης εφαρμογής, καθώς και προπλάσματα εστιασμένα σε χαρακτηριστικά σημεία της κατοικίας όπου εντοπίζεται ιδιαίτερο κατασκευαστικό ενδιαφέρον. ​

Το μάθημα αποτελεί την πρώτη επαφή των φοιτητών με την πλήρη συνθετική διαδικασία στο δημόσιο χώρο: στα πλαίσια μίας σύνθετης λειτουργικής ενότητας και σε συγκεκριμένη τοποθεσία εντός της πόλης οι φοιτητές καλούνται να προσεγγίσουν εννοιολογικά, τοπολογικά, τυπολογικά και μορφολογικά το πολυεπίπεδο συνθετικό έργο σχεδιασμού ενός δημοσίου κτιρίου μικρής κλίμακας εντός πόλεως.

Οι παράμετροι, που καθορίζουν τη μεθοδολογία είναι η συνθετική διαχείριση του προγράμματος, του τόπου, του εδαφικού αναγλύφου, του κλίματος και του προσανατολισμού του κτιρίου αλλά και των σχέσεων κλίμακας, υλικών και ύφους με το άμεσο περιβάλλον. Θέματα ταυτότητας και ογκοπλασίας ολοκληρώνουν τα στοιχεία πολυπλοκότητας της συνθετικής διαδικασίας.

Η ανάλυση και μελέτη αναλόγων σημαντικών υλοποιημένων κτιρίων και οι διαλέξεις, που συνοδεύουν το εργαστήριο, αποσκοπούν στην πρακτική και θεωρητική θωράκιση της αναζήτησης και τη διευκόλυνση μιάς πραγματολογικής προσέγγισης του μαθησιακού στόχου.

Η Μηχανική μπορεί να καθοριστεί ως η επιστήμη η οποία ασχολείται με την κίνηση των σωμάτων και τις δυνάμεις που ασκούνται σε αυτά. Διαιρείται σε τρία μέρη: την Μηχανική των στερεών-απαραμόρφωτων σωμάτων, την μηχανική των παραμορφώσιμων σωμάτων και την μηχανική των ρευστών. Στην Δομική Μηχανική Ι, ερευνάται η συμπεριφορά των απαραμόρφωτων σωμάτων υπό την επίδραση αξονικών δυνάμεων, στρεπτικών ροπών, καμπτικών ροπών και συνδυασμού φορτίσεων υπό συνθήκες ισορροπίας.

Περιγραφή / Περιεχόμενο μαθήματος

Αντικείμενο του μαθήματος είναι η τέχνη του χρώματος, το χρώμα και οι βασικοί κανόνες που διέπουν την λειτουργία της όρασης, όσο αφορά την εντύπωση που προκαλούν τα χρώματα και οι αποχρώσεις τους όταν ζωγραφίζομε.

Στην διδασκαλία του εξαμήνου συμπεριλαμβάνετε σειρά διαλέξεων με έργα που ξεκινούν από την εποχή που ο άνθρωπος σχεδίαζε στον τοίχο της σπηλιάς του ως τις μέρες μας, δίνεται η δυνατότητα να παρουσιαστούν οι δημιουργοί και τα έργα τους, έτσι ώστε o μαθητής να μάθει να διακρίνει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά  των έργων κάθε εποχής, το είδος της αρμονίας που προσπάθησε να πετύχει κάθε γενιά καλλιτεχνών, το πως ερμήνευσε το χώρο, πως έπλασε τη φόρμα πως χειρίστηκε το φως, πως απέδωσε τους τόνους, πως οργάνωσε την σύνθεση κ.τ.λ.

Το μάθημα έχει εργαστηριακό χαρακτήρα και η παρουσία και συμμετοχή τον μαθητών είναι υποχρεωτική.

Η αξιολόγηση γίνεται στο τέλος κάθε εξαμήνου από την παρουσίαση του συνόλου των ασκήσεων που πραγματοποίησε ο κάθε φοιτητής.

Στόχος του μαθήματος είναι, μέσα από την ζωγραφική πράξη οι φοιτητές να αντιληφθούν ότι όταν ζωγραφίζουν αποφασιστική είναι η εντύπωση και όχι η πραγματικότητα των χρωμάτων. Ακόμη, να μάθουν να βλέπουν και να αποδίδουν την λογική εναλλαγή θερμών και ψυχρών χρωμάτων ή καλύτερα να μάθουν να μεταφράζουν τον τόνο σε θερμά και ψυχρά χρώματα.
Να έρθουν αντιμέτωποι με την αστάθεια που έχει κάθε χρώμα και την αμοιβαία εξάρτηση από τα χρώματα, που βρίσκονται γύρω του, και να κατανοήσουν ότι αν το χρώμα η τα χρώματα στο περιβάλλον ενός χρώματος, αλλάξουν, το χρώμα αυτό, δεν είναι πια το ίδιο. Η χροιά, η λάμψη η φωτεινότητα κάθε χρώματος αλλοιώνονται με κάθε πινελιά που προσθέτει κανείς σε άλλες θέσεις ενός έργου έτσι που, αυτό που ήταν θερμό πριν από ένα λεπτό, γίνεται ψυχρό, όταν βάλεις ένα θερμότερο χρώμα σε μιαν άλλη θέση, και αυτό που βρισκόταν σε αρμονία όταν το άφησες, γίνεται παράφωνο καθώς τοποθετείς άλλα χρώματα πλάι του.
Να δουν ότι βασική αρχή της αρμονίας, που πηγάζει από τον νόμο τον συμπληρωματικών, είναι εύκολο να γίνει αντιληπτή όταν ζωγραφίζομε, λόγω του ότι το μάτι, επιζητεί αυθόρμητα και συνδέει συμπληρωματικά χρώματα.

 

 

Οι πόλεις εξελίσσονται με δυναμικό τρόπο, προσαρμοζόμενες στα χαρακτηριστικά κάθε εποχής. Η αστικοποίηση, η  τεχνολογική ανάπτυξη, η κλιματική αλλαγή, οι διαδοχικές κρίσεις (υγειονομική, οικονομική περιβαλλοντική κλπ.) διαμορφώνουν νέες  συνθήκες για την ανάπτυξη των πόλεων. Οι πόλεις επιδιώκουν να διασφαλίσουν  την κοινωνική  συνεύρεση και συνοχή, την περιβαλλοντική προστασία, την αστική μνήμη και την οικονομική ευημερία.  Σε ένα συνεχώς εξελισσόμενο αστικό περιβάλλον είναι σημαντικός ο ρόλος του σχεδιασμού ο οποίος θα διαμορφώσει συνθήκες για την καλύτερη διαβίωση των κατοίκων των πόλεων, με όρους βιώσιμης και ανθεκτικής ανάπτυξης.

Το μάθημα έχει ως στόχο να εισάγει τους φοιτητές στην αναγνώριση των βασικών παραμέτρων που διαμορφώνουν τον αστικό χώρο και στον τρόπο που ο αστικός και ο πολεοδομικός σχεδιασμός διαχειρίζονται τις παραμέτρους αυτές μέσω των αντίστοιχων εργαλείων για την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του αστικού πληθυσμού.

Το μάθημα δεν διαθέτει περιγραφή

Το μάθημα δεν διαθέτει περιγραφή

Οι υπολογιστές είναι θαυμαστά εργαλεία τα οποία χωρίς δημιουργική καθοδήγηση αποδίδουν μέτρια αποτελέσματα. Είναι συνεπώς απαραίτητο, παράλληλα με την εκπαίδευση στα ηλεκτρονικά μέσα και στις τεχνικές τους, οι σπουδαστές της αρχιτεκτονικής να εντρυφήσουν στη δημιουργική διαδικασία, στο τι συνιστά καλλιτεχνική πρωτοτυπία, στην ικανότητα δισδιάστατης αναπαράστασης τρισδιάστατων αντικειμένων υπαρκτών ή νέων. 

Το μάθημα στοχεύει στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων εκείνων που δίνουν τη δυνατότητα απόδοσης ιδεών νοημάτων και ατμόσφαιρας του χώρου μέσα από διαφορετικά μέσα αναπαράστασης. Η γεωμετρία, η παρατήρηση, η ανάλυση και η απόδοση σε εικόνα είναι οι κεντρικοί άξονες του μαθήματος.

Τα εργαλεία και οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται συνδυάζουν τη σκέψη βάσει των αρχών της οπτικής αντίληψης και της σύγχρονης αφηρημένης τέχνης με το άμεσο σκίτσο, το σχέδιο και την απόδοσή τους μέσω του Η/Υ.  Όσον αφορά στο σχέδιο, εστιάζουμε στο θέμα της τομής (κατακόρυφης ή οριζόντιας) ως εργαλείο κατανόησης και σύνθεσης του χώρου, στην αξονομετρία και την προοπτική, στο αρχιτεκτονικό σχέδιο ως αφήγηση της ατμόσφαιρας του χώρου και στη φυσική μακέτα ως εργαλείο σύνθεσης αλλά και παρουσίασης. Παράλληλα με τις θεωρητικές διαλέξεις του μαθήματος και τις πρακτικές ασκήσεις, γίνονται σεμινάρια πάνω σε λογισμικά vector και raster γραφικών, με έμφαση στη δημιουργική έκφραση χωρικών ποιοτήτων συσχετισμένη με τις συμβάσεις του αρχιτεκτονικού σχεδίου.